"Enter"a basıp içeriğe geçin

Sıradan bir öğrencinin kep töreni

Sabah kalkarken bi kaç aksilik yaşadım. Her tarafı dağıttım çünkü geç kalmıştım. Zaten beni de abim uyandırmıştı. Arkadaşlar falan aradı ama ben pek duyamıyorum telefonu. Uyanmaya yakın duydum çalan telefonu. Telefonun ekranında arkadaşın ismini görünce anladım geç kaldığımı.

Yüzümü yıkamak aklıma bile gelmedi. Her neyse hazırlandım çok hızlı bi şekilde. Hemen arabaya atladık bizim yeşil gtı’a. Çıktık yola. Ben giderken arkadaşlara mesaj atıyordum “geliyorum bekleyin” diye. Gideceğimiz yer 9 km ilerde ilçeydi. Az kalmıştı ama yolunda gitmeyen bişiler vardı. Birden araba teklemeye başladı. Olamaz bizim yeşilin karnı acıkmıştı. Korktuğumuz başımıza gelmişti. Gaz bitmişti… En yakın benzinliğe 1 km vardı ama bizim yeşili ittirerek oraya götürmek zahmetli bi işti. Ben tabi üzerimdekiler yani olduğu için hiç kıpırdamadım oturduğum yerden. Abim de durumu anladı iş başa düştü. O indi arabadan yavaş yavaş itmeye başladı arabayı. Biraz itti hemen yoruldu. O akıntıyla biraz yol aldık ama yine durdu. Tekrar itmeye başladı. İterken arkadaşları geçiyormuş yoldan durdular yardım ettiler allahtan ki hemen benzinliğe vardık.Yeşil GTI açlığını giderdikten sonra canavar kesildi tabi çünkü sıra ondaydı biz  onu taşıdık o da bizi taşıyacaktı. 🙂 Hemencecik merkeze vardık.
Tekrar korktuğum olmamıştı. Otobüs yerinde duruyor haraket etmemişti daha. Arkadaşlarda orda bekliyormuş zaten. Yanlarına gittim biraz sohbet muhabbet derken araba çalıştı. Bindik otobüse yerlerimizi aldık. Otobüste boş yer yoktu zaten. Yola koyulduk hemen. Normal bi yolculuktan sonra Afyon’a vardık. Atatürk stadyumun önünde indirildik, oradaymış tören. Çok kalabalık değildi. Nereye gideceğimizi bilmiyorduk. Bi akıntı bulup takıldık peşlerine gittikçe öğrenci sayısı artıyordu kalabalıklaşıyorduk. Stadyumun kenarlarında halısahalar vardı. 2 tanesini geçtikten sonra son halısahada öğrenciler birikmeye başlamıştı. Bizde oraya gittik sınıftan arkadaşları görünce doğru yere geldiğimizi anladık. 🙂 Sonra sorarken ederken  bizim okulun olduğu yani SMYO dan gelen öğrencilerin toplandığı yeri bulduk. Teknik olduğumuz için bizi arka sıralara attılar. Her neyse prova yapılacakmış. Bizleri baya beklettikten sonra prova başladı. Alfabetik olarak sıralanmış okullar altışarlı sırayla yürümeye başladılar. Uzun bi kuyruk oluştu ama çok uzun değildi o kadar. Altışarlı sıralar halinde yürüyerek stadyuma girdik. Stadyumu neredeyse bi tur dönerek stadyumdaki yerimizi aldık. Prova dedikleri orda konuşanları dinleyip en son olarak ta kepleri havaya atmak. 🙂 Karışıklık olmasın diye belirlemişler yerleri işte. Yaptık provamızı sonra dağılabilirsiniz 16:00 da tören başlıcak dediler.

Çıktık sahadan çay içebileceğimiz oturup biraz dinlenebileceğimiz bi yere gitmek için. Biraz yürüdükten sonra Yeşil park diye bi yere geldik. Orda çay içip dinlentikten sonra karnımız acıkmaya başladı tabi. 🙂 Nerde yiyelim nerde yiyelim derken. Önceden gittiğimiz bi yer geldi aklmıza. Güzel pideleri vardı. Orayı kararlaştırdık ve Yürümeye başladık. Neden hep yürüyoruz minübüslere para vermemek için. Çok pinti öğrencileriz biz 🙂 Ben ise sırf arkadaşalar var diye yürüyordum yoksa o kadar yürüyüpte kendime eziyet etmem. Her neyse sonunda pideciyi bulabildik. Girdik yukarıda boş yer varmış. Oraya geçtik. Biz kaç kişiydik ? 1 2 3 4 5 6 7 evet tam 7 kişi bi takım halinde geziyorduk 🙂 Neyse biz Karadeniz pidesi söyledik artistin birisi de börek söyledi. 🙂 Ben kola istedim Diğerleri ayran istediler. O artist yine kola istedi. :)) Neyse orda bi kaç kare fotoğraç çektikten sonra yemeklerimiz geldi. Yedik ama doyduk harbiden yiyemiyenlre oldu 🙂 Güzel yapıyolar pideyi. Çıktık ordan. Yine yürümeye başladık. Bi bakmışız ki geldiğimiz yere tekrar geri dönmüşüz 🙂 Tekrar çay içtik orda. Baya bi vakit geçirdikten sonra kalktık stadyuma doğru yürümüye başladık. Daha törenin başlamasına vakit vardı ama yapıcak bi işimiz gidecek bi yerimiz olmadığı için tören alanına erken gittik. Tabi bunları yaparken mesaj atıcak durumda değildim. Zaten ayakkabılarım yeni olduğu içiçn ayağımı sıkıyordu. Sızlamaya başlamıştı.

Tören alanına vardık. Artık kep ve cüppeyi giymenin vakti gelmişti. Giydik hemen fotoğraf çekinmeye başladık. 🙂 Çünkü bi daha ne zaman böyle bişi yapabilirdik ki ? Bizim için ilk ve sondu bu yaşadıklarımız en azından benim için. Baya bi resim çektik. Dijital makina da, törende çekebilmemiz içinde poz kalması için bitirdik fotoğraf çekme işini 🙂
Sabahkinden daha çok öğrenci vardı çok kalabalıktı. Ailesiyle gelenler falan birsürü insan dolmuştu stadyuma. Zorla satada girebildik. Tirübünlere çıktık biraz ortalığı yüksekten seyrettikten sonra Aşağı inip diğer arkadaşları bulmaya karar verdik. Ayaklarım artık yürümek istemiyordu çok sızlamaya başladı… Neyse indik aşağıya arkadaşları bulduk ve sabah prova yaptığımız halısahaya gittik. Zorda olsa yerimizi alabildik. Halısahaya geldiğimiz de saat 16:00 dü. Bize söylenilen saatte ordaydık ama tören 17:00 da başlayacakmış. Bi saat boyunca fotoğraf çektik gülüp eğlenip durduk. Sonunda saat dolmuştu. Yürümeye başladık kalabalıktı Sıra bize gelmişti. Stada girdik dolandık ve yerimizi aldık. Alkış selamlamalar falan derken konuşmalar başladı. Ama kimse dinlemiyordu. Dinlenilmezdi zaten o kalabalıkta. Zaten konuşanlar falanda hep protokole doğru konuşuyorlardı. Biz arka tarafta fotoğraf çekinmeyi sürdürdük. Yakalayabildiğimiz hocalarla fotoğraf çektindik. Konuşmlar bittikten sonra sıra geldi Sözde diplomaları almaya. Koray hocadan diploma görünümlü teşekkür belgelerini aldık. Bittikten sonra kep atmak için ön trafa doğru yürümeye başladık. Uzun bi dikdörtgen şeklini aldıktan sonra 10dan geriye doğru saymmaya başladı töreni sunan kişi. Ve 0 dediğinde kepler havada uçuşmaya başlamıştı. Ben daha kepimi çıkarıp atamadan önüme bir sürü kep düştü. Kepimi elime alıp yerdeki kepleri atmaya başladım. 🙂 Bana fırsat vermediler çünkü 🙂 15 20 tane falan kepi havaya fırlattıktan sonra millet dağılmaya başlamıştı. Tam kep atma işi bittikten sonra “Bu gece son” isimli parça duyulmaya başlandı. Ağlayanlar oldu. mikrofona koşup içini dökmek isteyenler oldu yaptılarda.
Artık millet dağılmaya başlamıştı tören bitti yapıcak daha fazla bişi yoktu. Çıktık stadyumdan öğleyin geldiğimiz kapıdan çıktık ama ne otobüs vardı ne başka bişi. Bulamadık geeldiğimiz otobüsleri. Arkadaşa mesaj attık yerini söyledi. Bilmiyorduk neresi olduğunu en garantisinden orda bekleyen polislere sorduk. Tarif ettiler biz baya bi ters yöne gitmişiz 🙂 Sonunda bulduk otobüsleri. Su falan içtik çok yorulmuştum ben. Hemen girdim oturdum içeri. Trafiğin bitmesini bekledik. 30 dakike falan bekledikten sonra hareket etti otobüs ve eve dönüş başladı. Gelirken resimlere baktık yorgun bi şekilde eve geldik…
Ne kadar yorulsakta ne kadar kızsakta güzel oldu.Bneim için ilk ve son… Bunları yaşadığım için çok mutluyum.Bunları bana yaşatan aileme çok teşekkür ediyorum.

11 Yorum

  1. Recep Yazır
    Recep Yazır 26 Mayıs 2011

    helall panpa adım adım anlatmışın valla..:) ama çok uzun olmuş ya..:)

  2. Hamza Baştepe
    Hamza Baştepe 26 Mayıs 2011

    🙂 evet kanka uzun yazmak hoşuma gidiyor anlatamadıklarım da var daha…

  3. Adsız
    Adsız 27 Mayıs 2011

    Kanka hani o anki stadyumda yapılan maçtaki topun diğer stada gittiğinden bahstmemişsin 🙂

  4. Adsız
    Adsız 29 Mayıs 2011

    hamza valla üşenmeyip hepsini okudum..:)Hiç bişeyide atlamamışsın..:)Baya uzun olmuşş…

    ..HaCeR..:)

  5. BASTEPE
    BASTEPE 29 Mayıs 2011

    🙂 uzun oldu evet ama daha eksiklerde vardı ya 🙂 telefon kaybını falan atlamışım 🙂

  6. Adsız
    Adsız 29 Mayıs 2011

    beni hiç anlatmamışssın hamza çok darıldım :))) ama üşenmeyip hiç bişeyle uğraşmayıp okudum hepsini helal :))))

  7. salih
    salih 29 Mayıs 2011

    yazar ya kanka seni köşe yazarı yapalım ya gerçekten sen yaparsın :))

  8. BASTEPE
    BASTEPE 29 Mayıs 2011

    Sen bize sonradan katılmıştın ama 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir