"Enter"a basıp içeriğe geçin

Baharın Gelişi

     Bir haftadır üşeniyorum ağaç dikmek için. Bugün fırsat bulabildim malum okul.. Doğa gibisi yok abi ya.. Her haliyle beni büyülemiştir.. Bahar da geliyor ya hani.. Ağaçlar yeşeriyor, çiçekler açıyor, meyveler oluşmaya başlıyo, havalar ısınıyor sanki her şey yeniden doğuyor. Hele bir de o şırıl şırıl akan çay yok mu ? İnsanda ne dert bırakıyor ne tasa… Köy hayatı gibi yok be. kim ne derse desin. 

     Hani  ” padişah tebdil-i kıyafet gezerken ağaç diken yaşlı bir adama rastlar da:’baba,bu ağacın meyvesini nasıl yiyeceksin sen? ömrün yetmez görmeye.’der de,yaşlı adamdan:’ben göremesem de çocuklarım görür.’cevabını alınca ihtiyarı ödüllendirir ya; “ 

işte öylece, kendim yiyemesem de yarınlara güzel bir miras bırakmak duygusuyla bugün ağaç diktim.

En doğacısından…


Anlatamadığım daha çok şey var. Yazmaya daha yeni başladım, yavaş yavaş duygularımı yazıya dökmeyi öğreniyorum…

İlk Yorum Sizden Gelsin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir